مدت هاست که یک ساعت ننشسته ام پشت لپ تاپ و وبگردی و ... . خب که چی؟ که اینکه بعد از مدت ها آمده ام، نشسته ام جایی که سال های قبل ساعت های بسیاری در شبانه روز را پشت آن سپری کرده ام. فهمیده ام که دیگر چشمانم سوی سابق را ندارد که عینکم باید عوض شود که احتمالا بله من سی ساله شده ام!
نه ری را جان
نامه ام باید کوتاه باشد
ساده باشد
بی حرفی از ابهام و آینه
از نو برایت می نویسم:
حال همه ی ما خوب است
اما تو باور مکن... .
"سید علی صالحی"